Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Norwegia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Norwegia. Pokaż wszystkie posty
Lodowiec Folgefonna – trasa między turkusowymi jeziorami

Lodowiec Folgefonna – trasa między turkusowymi jeziorami

Folgefonna Norwegia

Jeżeli znajdziecie się kiedyś w Parku Narodowym Folgefonna to wiedzcie, że lepiej być nie mogło! Powierzchnia parku wynosi około 214km2 i można tam zarówno spacerować, jeździć na nartach, podziwiać turkusowe jeziora, wodospady, a w lecie również wszechobecne owce chodzące samopas (właściciele łapią je dopiero pod koniec lata). A gdy poczujecie na skórze nagły powiew chłodu możecie być pewni, że już niedługo zobaczycie coś co rządzi tym terenem...lodowiec Folgefonna. Warto wiedzieć, że Folgefonna nie jest pozostałością żadnego ze zlodowaceń. Lodowiec powstał ok.5000 lat temu w okresie dużych opadów i niskich temperatur. Mimo, że istnieje dużo tras i z pewnością każda jest piękna to polecam wam właśnie tą, która zostanie przedstawiona poniżej. Na żadnej innej trasie nie widziałam bowiem tego największego (moim zdaniem) cudeńka, a mowa oczywiście o ruchomym moście nad rzeką lodowcową.

 

Jak tanio ugryźć Bergen?

Jak tanio ugryźć Bergen?

obrzeża Bergen

 

Bergen to miasto, którego położenie przywołuje na myśl baśnie z dzieciństwa. Za siedmioma lasami, za siedmioma górami...no właśnie - siedem gór. Właśnie tyle z nich otacza Bergen, powodując, że jest to jednocześnie jedno z najpiękniejszych jak i również najbardziej deszczowych miast w Norwegii. Słowo „ugryźć” w tytule nie jest przypadkowe, bo chcąc zjeść coś w Bergen trzeba nastawić się na kosmiczne ceny, albo...! Są na to inne sposoby. Poniżej informacje o tym jak poruszać się po mieście, gdzie tanio zjeść, gdzie znaleźć tani nocleg oraz co warto zobaczyć w Bergen.



Wikingowie, alkohol i podwodne tunele – ciekawostki o Norwegii

Wikingowie, alkohol i podwodne tunele – ciekawostki o Norwegii


Norwegia to kraj pozostawiający w pamięci nie tylko piękne widoki i charakterystyczną zabudowę. To kraj, który potrafi zadziwić przeszłością, teraźniejszością oraz planami na przyszłość. Zobaczmy więc, czym może nas zaskoczyć kraina fiordów biorąc pod uwagę te trzy czasy.


PRZESZŁOŚĆ

Wikingowie - dzielni wojownicy mórz

Obawiam się, że o przeszłości rozpiszę się najbardziej, a dlaczego? Kto wiedział, że pierwszym Europejczykiem, który dopłynął do Ameryki nie był Kolumb, tylko Wiking? No właśnie – jest o czym opowiadać.

Okres wikingów datuje się mniej więcej na lata 800 – 1050. Mimo stosunkowo krótkiego przedziału czasowego, w tym okresie ludy skandynawskie dokonały bardzo wielu, bardzo wielkich rzeczy. Do dziś epoka wikingów uważana jest za złoty wiek, w którym ukształtował się europejski handel. Należy pamiętać o tym, że wikingowie nie stanowili grupy etnicznej, a była to jedynie nazwa określająca konkretne zajęcia (w tym wypadku głównie grabież, handel i podróże). Nie zmienia to jednak faktu, że słowo „wiking” powszechnie jest używane do określania wszystkich Skandynawów żyjących w wyżej wymienionych latach, a etymologia tego słowa nie została jasno określona. Dla krótkiego zobrazowania sytuacji: nie wszyscy Skandynawowie z tego okresu przybywali na obce lądy wymachując mieczami i napadając na przerażonych księży. Część z nich prowadziła zwykłe życie z dala od podbojów i odkryć, część stanowiła lądowy mózg operacji, część wypływała w świat w przeróżnych celach (politycznych lub osobistych), a część balansowała między wszystkimi wyżej wymienionymi. Ale jak doszło do tego, że stali się tak sławni?

Nieco odizolowane ludy północnej Europy podążały własnymi ścieżkami, próbując różnych rozwiązań, które mogłyby przynieść zysk, rozwój, przygodę oraz wieczną ucztę z Odynem. Podczas, gdy większa część Europy przechodziła okres chrystianizacji, zmian i kłótni - północne, pogańskie ludy obmyślały plan. Wody oblewające zamieszkałe przez nie tereny, znacznie przyczyniły się do wykształcenia niebywałych umiejętności żeglarskich oraz rzemieślniczych (przekładających się na niesamowicie praktyczne łodzie). Tak zaczęły się wodne podróże, które przynosiły duże zyski i niespodziewanie nabrały wielkiego rozmachu. Dzięki umiejętności nawiązywania kontaktów oraz współpracy zagranicznej - kwitnął handel żelazem, drewnem i futrami. Dzięki zamiłowaniu do łatwego wzbogacania się oraz umiejętności szybkiej i efektownej grabieży - kwitnęło wyobrażenie o wikingach jako brutalnych plądrownikach. Cała otoczka, jaka temu towarzyszyła wzbudzała szacun. I to tak wielki, że władcy najeżdżanych przez wikingów terenów, zaczęli zatrudniać ich jako ochroniarzy i pozwalali zasiedlać swoje ziemie. Dalekie wyprawy pozwalały również zasiedlać nieodkryte dotychczas lądy np.: Wyspy Owcze, Islandię oraz Grenlandię. Swoją drogą na Islandii przeprowadzono badania, które potwierdziły u Islandczyków obecność genów amerykańskich z około 1000r. Właśnie w tym czasie wikingowie dotarli do Ameryki, wyprzedzając tym samym Kolumba o jakieś 500 lat. Wyprawy nie ograniczały się jednak tylko i wyłącznie do północnych terenów. Dzięki odpowiednio wyprofilowanym łodziom możliwe były przeprawy rzeczne, co doprowadziło ich do Kijowa, później Konstantynopola oraz Bagdadu. Podbili również i zasiedlili Francję, zdobyli Sewillę, a przesuwając się na wschód dotarli aż na Sycylię. Na wszystkich terenach zyskiwali podziw dzięki swojej żyłce do prowadzenia interesów oraz zaskakujących zdolności asymilacyjnych. Nie da się jednak ukryć, że ich ulubionym miejscem do grabieży i podbojów były Wyspy Brytyjskie. Dumnym hasłem „Honor i sława, to jedyne co trwa wiecznie” wzajemnie zachęcali się do boju. Walka zaczynała się zwykle od wyzywania przeciwnika i obrażenia go na wszystkie sposoby. Następnie rzucano kamieniami i ostrzepami, a na końcu dochodziło do walki wręcz. W ostatniej fazie walki używano głównie mieczy, ewentualnie toporów. Wikingowie grabili głównie kościoły (było w nich najwięcej cennych rzeczy), dlatego osobami, które opisywały ich czyny w kronikach byli głównie sfrustrowani księża. Kolejną grupą zainteresowaną poczynaniami wikingów byli skaldowie (poeci) szukający dramaturgii i mieszający fakty ze swoją wyobraźnią. Brak źródeł pisanych przez samych wikingów sprawia, że okres ich sławy nazywany jest nadal wiekami mroku. Na szczęście dzięki badaniom archeologicznym oraz kamieniom z zapiskami runiczny, można coraz bardziej zagłębiać się w dawną kulturę ludów skandynawskich. Warto wspomnieć, że w dzisiejszych czasach istnieją nadal wyznawcy wiary Asatru, która opiera się na mitologii nordyckiej. W latach 60 i 70 XX wieku była to nawet oficjalna religia Islandii. W Polsce istnieje związek wyznaniowy „Asatru Polska”. Głównym symbolem Asatru jest młot Thora (nordyckiego boga burzy i piorunów, który w epoce wikingów miał szczególne znaczenie).

Krajobrazy Norwegii Molde Alesund

Czerwone domy

Dlaczego symbolem Norwegii stały się kolorowe domki? To nie żaden zamysł, ani chwyt marketingowy. Farba koloru czerwonego była najtańsza, dlatego wybierali ją rybacy oraz mniej zamożni mieszkańcy Skandynawii. Większym lansem było posiadanie domu w kolorze żółtym - ten był już nieco droższy i zazwyczaj zamieszkiwały w nim osoby o ponad przeciętnym zarobku. Biały kolor zarezerwowany był dla najbogatszych. Dachy domków były często pokryte trawą służącą do termoizolacji. Na takie dachy można natknąć się nadal. I to nie rzadko.

Czerwone domy w Norwegii bez firanek
Dom z trawą na dachu Norwegia












TERAŹNIEJSZOŚĆ

Było kilka incydentów, które na bieżąco zadziwiały mnie w Norwegii. Pierwszym była na pewno kultura na drodze. Samochody zatrzymywały się i przepuszczały mnie nawet wtedy, kiedy wcale nie miałam zamiaru przechodzić. Nieco zaskoczona i zmieszana przechodziłam z grzeczności, po czym wracałam z powrotem na swoją trasę. Przepisowa i spokojna jazda jest tam na porządku dziennym po pierwsze mandaty są bardzo wysokie, po drugie są wystawiane nawet za najmniejsze przewinienie.

Druga rzecz to brak firanek w oknach. Podobno w ten sposób Norwegowie chcą złapać każdy promyk słońca. Dodatkowo nikt tutaj nie jest wścibski i nie zagląda sąsiadowi przez okno (już widzę, jakby to wyglądało w Polsce).

Miłym zaskoczeniem jest poziom znajomości języka angielskiego, ale nie ma się co dziwić skoro nawet w telewizji filmy lecą po angielsku, z norweskimi napisami.

Wcześniej wspominałam już o wodzie, ale wspomnę jeszcze raz: można pić z kranu, jest czysta!

W sklepie kasjerki nie wydadzą nam reszty, jeśli coś kosztuje przykładowo 7,80, a dajemy 8,00. Takie kwoty są zaokrąglane. Zresztą nawet jeśli damy więcej, to i tak kasjerka nam nie wyda, za to zrobi to za nią specjalny automat. 

Naturalne jest to, że każdy nosi odblaski, a zimą kolce na butach. Bywa tutaj baaardzo ślisko. 

Alkohol kupimy tylko i wyłącznie w państwowych butikach Vinmonopolet, których na terenie kraju jest bardzo mało. Dodatkowo są w nich bardzo wysokie ceny, a godziny otwarcia (w tygodniu do 18, w soboty do 15) zniechęcają... I właśnie to jest celem tamtejszych władz. Osoby pracujące w takich sklepach również nie mają łatwo. Zapytani przez klienta o dany alkohol mają obowiązek opowiadać o nim tak, żeby przypadkiem nie zachęcić do jego zakupu.

Alpy Sunmore Norwegia krajobraz


PRZYSZŁOŚĆ

Kraj rozwija się niesamowicie szybko i zaskakuje nowościami. Ze względu na liczne fiordy utrudniony jest transport drogą lądową, dlatego buduje się coraz to nowsze tunele. Od niedawna można przeczytać o projekcie zakładającym stworzenie pierwszego na świecie, podwodnego, PŁYWAJĄCEGO tunelu! Tunel ten miałby składać się z połączonych ze sobą tub, umieszczonych na głębokości około 25 metrów. W ten sposób nie kolidowałby w żaden sposób z transportem drogami morskimi i stanowi by szybkie połączenie między różnymi miejscowościami. Dziwnym uczuciem jest już przemieszczanie się podwodnymi (nie pływającymi) tunelami, w których często gdzieś z góry kapie woda. Ma ona właściwości pobudzające wyobraźnię: tunel – zalanie – utonięcie.




Nie ulega wątpliwości, że Norwegowie nadal prezentują zapoczątkowany przez wikingów niesamowicie szybki rozwój, pomysłowość, a także pewnego rodzaju odrębność. Dzięki temu możemy z przyjemnością chłonąć ciekawostki, które nam oferuje i trochę się podziwić.

Trolle w Norwegii

Surowy klimat, czyli Godoya i Alesund zimą

Surowy klimat, czyli Godoya i Alesund zimą



Jesień i zima to moment, w którym większość osób starannie szuka pretekstów, które umożliwiłyby spędzenie jak najwięcej czasu w domu. Po wywiązaniu się z postawionego sobie celu zaczynają się poszukiwania motywacji, które często owocują wyjazdem do ciepłych krajów. A gdyby tak pojechać zimą tam, gdzie jest jeszcze zimniej? Gdyby tak dzień trwający 8 godzin zamienić na taki, który trwa 5? Brzmi okrutnie, ale przebywanie w surowym kraju w surową porę jest co najmniej ciekawym doznaniem.


Alesund - miasto odrodzone z popiołów

To nietypowe, portowe miasteczko zauroczy każdego, kto lubi nieszablonowe widoki. Swoją popularność i oryginalny wygląd Alesund jak na ironię zawdzięcza pożarowi, który miał miejsce w 1904r. Tragedia drewnianego miasteczka odbiła się szerokim echem w świecie, dzięki czemu pieniądze na odbudowę zostały zebrane bardzo sprawnie i szybko przystąpiono do remontu. Sprawę odnowy miasta bardzo wziął sobie do serca ówczesny Cesarz Niemiec Wilhelm II, który jak większość Francuzów, Niemców i Austriaków uwielbiał Art Nouveau (inaczej mówiąc- secesję) i możliwe, że ten fakt przyczynił się również do odbudowy miasta w takim stylu. Architekturę secesji charakteryzowała elastyczność, nowe spojrzenie, abstrakcja i brak nawiązania do jakichkolwiek wcześniejszych stylów. Te czynniki sprawiły, że teraz możemy podziwiać ciekawą zabudowę, ale to nie wszystko. Miasto leży na półwyspie i kilku wyspach, u ujścia fiordów do Morza Norweskiego. Ciężko sobie wyobrazić jak w rzeczywistości może to wyglądać, dlatego warto pokonać 418 schodów i wyjść (lub wyjechać samochodem) na wzgórze Aksla, na szczycie którego nie będzie nam już potrzebna wyobraźnia. Co robić w samym mieście? Najlepiej po prostu dać sobie czas na to, żeby trochę pobłądzić. Natrafić można na latarnię morską (w której swoją drogą można wykupić nocleg), Sunnmore Museum, czyli skansen z kolekcją dawnych łodzi oraz kilkudziesięciu budynków z dawnych lat (sama okolica jest również warta uwagi), a przy dobrej pogodzie można wspiąć się na pobliski Sukkertoppen.

Wzgórze Aksla Alesund

Alesund Aksla zimą
Wzgórze aksla widok Alesund nocą




Latarnia w Alesund
Alesund atrakcje i kolorowe domy


















Zimowa pogoda

Grudzień w Alesund jest bardzo kapryśny i z racjonalnego punktu widzenia przyjazd w tym okresie nie jest dobrym pomysłem, jeżeli ma się jakieś konkretne plany, niż po prostu BYĆ. Można też mieć plany i liczyć na łud szczęścia, który przyniesie kilka bezdeszczowych dni pod rząd. Ogólnie grudniową pogodę w Alesund oceniam na lekko stukniętą (nie wiem jak to inaczej nazwać). Najpierw leje, 10 minut później jest biało od śniegu, a już po chwili nie ma ani śniegu, ani deszczu. Kolejna dziwna sytuacja ma miejsce rano, kiedy o godzinie 10:00 dopiero zaczyna się przejaśniać. Niby to nic takiego, ale mi osobiście dawało to uczucie lekkiego czasowego zagubienia. Budząc się o godzinie 8:00 myślałam, że jest 5:00, wstając o 10:00, myślałam, że jest 7:00 i ciężko mi było przyjąć do wiadomości, że jest inaczej.
Dzień kończy się między godziną 15:00, a 16:00, ale po zachodzie można odkrywać miasto na nowo, bo wygląda zupełnie inaczej (szczególnie ze wzgórza).

Oświetlone Alesund zimową nocą


Zorza polarna

Przez pewien czas zorza polarna stanowiła główny cel mojej podróży, ale na szczęście w porę go zmieniłam. W grudniu, w tej części kraju nie jest to częste zjawisko, jeżeli więc głównym powodem wyjazdu jest chęć podziwiania zorzy, to lepiej wybrać się nieco bardziej na północ. Z moich obserwacji „pogody zorzy polarnej” wynika, że w tym okresie o wiele większe szanse na jej zobaczenie mamy chociażby w Trondheim, a bilety lotnicze w to miejsce są bardzo podobne cenowo (czyli tanie). Więcej o cenach i kosztach wyjazdu pisałam w poście o tanim wyjeździe do Norwegii. Do śledzenia aktywności zorzy w Norwegi polecam aplikację Norwaylights, która w moim przypadku skutecznie przepowiedziała jej brak. Dodatkowo apka jest prosta w obsłudze i umożliwia godzinowe śledzenie nasilenia zorzy. Obok godzin mamy 3 polecenia: WAIT, TRY, GO! Z czego ostatnia komenda jest najbardziej wyczekiwana.

Wyspa skarbów - Godoya

Godoya jest położona około 20km od Alesund. Prowadzi do niej droga składająca się w większości z mostów lub podwodnych tuneli. Tunele często są zamykane i obowiązuje ruch wahadłowy co wiąże się z koniecznością odczekania nawet do 30 minut. To samo tyczy się chociażby dojazdu na Vigrę, czyli wyspę, na której znajduje się lotnisko. Tam ruch wahadłowy obowiązuje od 20:00 do 00:00, a od 00:00 do 5:00 rano trasa jest całkowicie zamknięta.

Tunele Godoya


Sama Godoya to perełka pełna ciekawych miejsc i przede wszystkim pięknych widoków. W grudniu nie spotkaliśmy tam prawie nikogo zwiedzającego co podsycało tajemniczą aurę. Na wyspie można zobaczyć wioskę Alnes, w której znajduje się latarnia morska pełniąca funkcję nawigacyjną dla rybackich łódek. W pobliżu latarni jest plaża surferów, którzy wykorzystują wielkie fale nawet w grudniu! Wśród czarnego piasku i kamieni można znaleźć dużo stożkowatych muszli. Przy dobrej pogodzie warto wspiąć się na Storhornet. Wejść można zarówno od strony południowej, jak i północnej. Na szczycie czeka kamień wiszący nad przepaścią (coś w stylu Trolltunga), wodospad, panorama obejmująca Ocean Atlantycki, okoliczne wyspy (w tym Alesund) i Alpy Sunnmore oraz rybackie jeziorko. Na wyspie znajduje się jeszcze jedna latarnia, która jest zdecydowanie punktem obowiązkowym. Można do niej dotrzeć jedynie na własną odpowiedzialność ze względu na występujące tam silne wiatry. Krajobraz jest typowo norweski – dwa domki czerwony i żółty, latarnia, góry, statki i nic więcej. A w zasadzie byłby typowo norweski, gdyby nie pewien kopiec i kamień. Eilif Burial Mound, czyli kurhan z 400r p.n.e. został odkryty dopiero w 1948r. Jest szeroki na 37m i wysoki na 5m. Ze względu na dość pokaźne wymiary oraz cenne rzeczy znalezione w grobowcu, naukowcy przypuszczają, że pochowani tam zostali przedstawiciele wysokiej klasy społecznej. Niedaleko grobowca stoi kamienny pomnik.

Elif Burial Mound Godoya
Godoya latarnia


Godoya krajobraz
Alnes plaża surferów


Plaża surferów w Alnes Godoya
Latarnia w Alnes Godoya









Latarnia obok Burial Mound Godoya







Alesund jesteśmy w stanie zwiedzić pieszo, ale Godoyę najlepiej objechać w koło samochodem (szczególnie zimą, gdy wiatr i temperatury nie sprzyjają). Nas na wycieczkę zabrała hostka z couchsurfingu, dzięki czemu uniknęliśmy konieczności wypożyczania samochodu.
Tani wyjazd do Norwegii, czy to możliwe?

Tani wyjazd do Norwegii, czy to możliwe?



Królestwo Norwegii – jedno z najdroższych państw Europy, w którym standardowa cena dobrego jakościowo chleba to około 20zł, a kupując tzw. „tanie wino” trzeba liczyć się z tym, że tanie wcale nie będzie. Nie wspominając już o cenach noclegu, który średnio wynosi około 300zł za noc i transporcie publicznym, na który jesteśmy skazani, jeśli uda nam się znaleźć nieco tańszy nocleg poza centrum. Przedstawię wam zestawienie moich wydatków, po których podliczeniu sama się zdziwiłam. Norwegia to najdroższy kraj, w którym do tej pory byłam, a jednocześnie kraj, w którym pobyt wyszedł mnie zaskakująco tanio.

Poniższe porady dotyczą zorganizowania pobytu 3 dniowego, przy czym większość kosztów to koszty jednorazowe, które pozostałyby niezmienne niezależnie od ilości spędzonych tam dni. Mój pobyt niespodziewanie się przedłużył i jego część została zasponsorowana przez linie lotnicze, ale o tym w innym poście. Ze względu na mały budżet i niesprzyjającą, grudniową pogodę, do zwiedzania wybrałam miasteczko Alesund, które samo w sobie wydawało się być kwintesencją klimatu, który chciałam poczuć.

Copyright © 2016 Wild Heart Tour , Blogger